محمد بن هندوشاه نخجوانى
11
دستور الكاتب في تعيين المراتب ( فارسى )
قروض « 1 » در اجابت ملتمس ايشان شروع كرد و از سوابق منشأت « 2 » كه در هر عصر و زمان اتفاق افتاده اعراض نموده بر موجب لكل جديد لذّة « 3 » بتجديد طريقهء كه طبقات مبتديان و مستعدّان بل طوايف منتهيانرا نيز در انشآء مكاتبات و مراسلات و كتبت « 4 » احكام سلطانى و ديوانى به كار آيد و درين فن مرجوع اليه انرا « 5 » شناسند مسلوك داشته شد و در هر مطلبى « 6 » از مطالب و مقصدى « 7 » از مقاصد كى ملوك و سلاطين و امرا و وزرا و اعاظم دين و دولت و اكابر ملك و ملت و اعيان زمان و مشاهير جهان و ساير اصناف را بدان احتياج باشد تركيبى مستحسن و تلفيقى مستبدع با تعدّد « 8 » انواع دست داد و جاى « 9 » جاى عبارات را « 10 » بايراد آيات « 11 » و احاديث و اخبار و آثار و امثال و اشعار و غرايب روايات و نوادر حكايات و فنون مواعظ و تنبيهات و ضروب نصايح و تعليمات و انواع موكّدات و اصناف
--> ( 1 ) - پ : ث : بل تراحم فروض - افزوده ( 2 ) - پ : منشيات ( 3 ) - ب : در حاشيه نوشته شده ، ث : در حاشيه - لكل جديد لذة غير اننى وجدت جديد الموت غير لذيذ - افزوده ( 4 ) - آ : كتيت ( 5 ) - پ : حذف شده ( 6 ) - ت : مطلب ( 7 ) - ث : مقاصد ( 8 ) - پ : تعذّر ( 9 ) - پ : جا ( 10 ) - ت : در حاشيه نوشته شده ( 11 ) - ث : آ ت - در حاشيه - ايات صحح - افزوده